+ نوشته شده در پنجشنبه یکم اسفند ۱۳۹۲ ساعت 8:40 توسط افسری
|
آن علم که نافع است آموختنی است/هرسکه که رایج است اندوختنی است/آن زنده که کاری نکند مرده به است/هرشاخه که باری ندهد سوختنی است... نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم: درعصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار! خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو! کلبه ي غريبي ام را پيدا کن، کناربيدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهاي رنگي ام! درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا مي يابي رهگذري بودم که ميگذشت...
